WORKSHOP COLONIZING THE IJMEER

Het IJmeer is overblijfsel van de halverwege gestopte inpoldering van de Zuiderzee. Het is ecologisch arm en ingrijpen is gewenst om verdere verarming tegen te gaan. Door een fiks aantal strekkende meter oever toe te voegen kunnen de natuurwaarden van het IJmeer recht evenredig stijgen. Een grid van opgespoten zandlichamen maximaliseert het aantal strekkende meters oever.

100 BRUGGEN
Plannen voor een directe verbinding tussen Amsterdam en Almere door het IJmeer gaan tot nu toe uit van één verbindend element; een brug of een tunnel. In dit plan wordt uitgegaan van vele verbindingen. In plaats van problemen van congestie en conflicterende aansluitingen, ontstaan er mogelijkheden en kansen. Langs de vele verbindingswegen kunnen woningen worden gebouwd in plaats van geluidsschermen. En in plaats van één brug maken we een gebied met honderden kleine bruggen.

RECREATIE Voor een zeiler bestaat het IJmeer als bestemming niet: te klein en te ondiep voor een jacht, te gevaarlijk voor een open bootje. In vergelijking met de kleinere Nederlandse meren wordt het IJmeer buitengewoon extensief gebruikt. Het opdelen van het IJ-meer in vele kleine plassen, met de schaal van, bijvoorbeeld, de Vinkeveense plassen, zal het gebruik van het IJ-meer als recreatiegebied voor kleinschalige recreatie mogelijk maken.

WONEN Het gebied kan een woongebied worden met vele duizenden woningen, gebouwd met een dichtheid en kwaliteit, die vergelijkbaar is met die van Waterland of Vinkeveen.

Winterworkshop: IJ-meer
Opdrachtgever: Academie voor bouwkunst Amsterdam
Docenten: Karin Helms, Wim Kloosterboer, Jan Konings, Laura Weeber
Studenten: Jeroen Baars, Harry Van den Berg, Daniel Leenders, Jaap Brouwer, Martijn Kuys, André Baldisiute, Laura Krieger, Bart de Lege, Wilko de Haan, Remco Hoogendoorn, Jeroen Staats, Edwin Claes, Bruce Kee, Celine Knip, Arnold Huizenga, Jarno van Essen, Raymond van Rossum, Anatoly Trayin, Muriel Grietjes, Lisette Plauvier, Arjen Vergeer, Soonkyo Kim, Hardy de Graaf, Nick o'Connel, Reinier van der Lugt
ontwerp: 2004